Een ISRC is een unieke code die één specifieke opname identificeert, een soort kenteken voor je track. De code is onderdeel van de metadata: de informatie die met je muziek meereist. Klopt die informatie niet, dan kan je track onder de verkeerde artiest verschijnen of kunnen royalty’s bij de verkeerde persoon terechtkomen.
Wat is metadata in muziek?
Metadata is alle informatie over een track die niet de audio zelf is. Luisteraars zien een deel ervan, zoals de titel en artiestennaam. Andere gegevens werken achter de schermen en worden gebruikt om streams te tellen en betalingen te verdelen. Grofweg zijn er drie soorten:
- Beschrijvend: titel, artiestennaam, genre, releasedatum, artwork.
- Identificerend: codes zoals ISRC en UPC.
- Rechtengerelateerd: componisten, tekstschrijvers, uitgevers en de eigenaar van de master.
Hoe ziet een ISRC-code eruit?
ISRC staat voor International Standard Recording Code. De code bestaat uit twaalf tekens en is opgebouwd uit vier delen, bijvoorbeeld NL-XXX-26-00001:
- Twee tekens voor het prefix, oorspronkelijk een landcode.
- Drie tekens die horen bij de registrant, degene die de code uitgeeft.
- Twee cijfers voor het jaar van toekenning.
- Vijf cijfers als uniek volgnummer voor de opname.
Het voorbeeld hierboven dient alleen als illustratie en is geen echte code.
ISRC, ISWC en UPC: wat is het verschil?
Deze drie afkortingen worden vaak door elkaar gehaald, maar identificeren elk iets anders:
- ISRC: de opname. Elke versie van een track krijgt zijn eigen code.
- ISWC: de compositie, dus het onderliggende werk, ongeacht wie het opneemt. Deze code krijg je in de regel via een auteursrechtenorganisatie.
- UPC of EAN: de release als product. Een EP heeft één UPC, terwijl elke track erop een eigen ISRC heeft.
Hoe kom je aan een ISRC-code?
De meeste artiesten krijgen hun ISRC via hun distributeur of label, vaak automatisch bij het uploaden van een release. Heb je al een code, bijvoorbeeld omdat de track eerder is uitgebracht? Gebruik die dan opnieuw. Zo blijven de streams en gegevens aan dezelfde opname gekoppeld.
Wanneer heb je een nieuwe ISRC nodig?
- Nieuwe code: een remix, een akoestische versie, een andere opname, of een nieuwe master waarin de geluidsinhoud merkbaar is veranderd.
- Zelfde code: dezelfde opname die op een andere release verschijnt, zoals een single die later ook op je album komt.
Bij een schone en een expliciete versie van een track gebruik je twee verschillende ISRC’s, omdat het om verschillende audio gaat. Twijfel je? Vraag het je distributeur voordat je de release instuurt.
Checklist: metadata die klopt
- Schrijf je artiestennaam overal exact hetzelfde, inclusief hoofdletters en spaties.
- Zet alleen de echte titel in het titelveld, zonder toevoegingen als ‘official audio’ of ‘nieuw’.
- Vermeld gastartiesten op de manier die je distributeur voorschrijft, en koppel ze aan het juiste artiestenprofiel.
- Noteer alle componisten en tekstschrijvers met hun volledige wettelijke naam en percentages.
- Kies het genre dat echt past, omdat dit kan bijdragen aan hoe je muziek wordt gecategoriseerd.
- Houd alle codes, split-afspraken en bestanden per release bij in één overzicht.
Goede metadata is geen administratieve bijzaak: het is hoe het systeem weet dat een track van jou is. De rechten waar die gegevens over gaan, lees je in ons artikel over auteursrecht op muziek.
Veelgestelde vragen over ISRC-codes
Kost een ISRC-code geld?
Veel distributeurs nemen het toekennen van een ISRC op in hun dienst, maar dat verschilt per aanbieder. Controleer dit dus vooraf.
Kan ik een ISRC-code later aanpassen?
Een ISRC is bedoeld om permanent aan een opname verbonden te blijven. Is er iets misgegaan bij een release, neem dan contact op met je distributeur.
Waar vind ik de ISRC van mijn track?
Meestal in het dashboard van je distributeur, bij de details van je release.